Lieve mede-tweelingvlammen-stralen, Net als jullie die mij soms bellen of mailen, maak ik zelf ook zo diep de ervaringen van de tweelingstraal mee. Gelukkig heb ik een prachtige vriendin, Annelies, die dezelfde diepe onbeantwoorde twinliefde en pijn al meer dan zeven jaar heeft meegemaakt en zich net als ik daaraan heeft gepolijst. Ondanks het polijsten blijft de pijn en vinden er soms ontmoetingen plaats.

 

 

Het tweelingstraal contact

Het samenzijn wordt nog dieper en intenser. Het lijkt alsof de ziel in een hogere trilling belandt, oplaadt en daarna de afgescheidenheid als loutering met een verhoogde staat van bewustzijn, ervaart. Verdriet en dankbaarheid zijn in eenheid. Je bent leeg en gevuld tegelijk, je leeft je diepste Essentie en voelt alleen maar liefde, mededogen voor al het leven op aarde. Zo beschrijft Annelies haar tweelingstraal contact.

Net als bij mij lijkt haar tweelingcontact soms even hoopvol en staat het daarna weer in de kast. Beiden begrijpen we het zo goed hoe de pijn van de onmogelijkheid ons het mooiste en waardevolste brengt, namelijk de liefde van onze eigen Goddelijke Vonk, de liefde van Thuis voor onszelf, steeds dieper in ons systeem. Maar ook het innige “weten” dat er niemand anders is. We kunnen andere mannen ontmoeten, ermee vrijen, in vriendschap mee zijn, het kan zelfs veel leuker klikken en kloppen, veel makkelijker zijn, maar het is niet hetzelfde. De eenheid van ziel en bewustzijn wordt nooit meer verloochend, is en blijft gewoon, ook zonder dat er energie in gestoken wordt. Voor het polijsten, in de tijd voordat onze Essentie en zielenlichamen in de mens waren gezakt, was dat nog wel eens anders. Wilden we er vanaf en konden we het even een tijdje wegdrukken.

Tweelingvlammen en stralen zonder relatie

Tweelingstraal relatiesTweelingstraal relaties zijn het mooiste en lastigste, omdat als je het toelaat in heel je wezen, in al je systemen, alle angst omhoog komt om jezelf te verliezen. Ons hele wezen komt in totale overgave aan de ander. Voelt alles mee, reikt helemaal uit, geeft alle steun, respect, liefde en support aan diens bewustzijn, ziel, hart en lichaam. Pas als we zelf gerealiseerd zijn, als Essentie heel de tijd in ons woont, kunnen we vanuit onze eigen autonomie als mens en Goddelijke Vonk op een gezonde manier in overgave bij de geliefde zijn, mits dit wederkerig is.Bij tweelingvlammen is het zeker niet altijd de bedoeling een intieme relatie aan te gaan. Dit is soms heel verwarrend door de intensiteit van het contact.

Bij tweelingstralen zien we in negen van de tien keer een bedoeld leven en een Taak samen. Een innige relatie dus, door de Goddelijke Vonk en ziel geregeld, niet door menselijke behoefte of seksuele aantrekkingskracht. Wel kan dit eruit ontstaan.In mijn geval, dat van Annelies en van nog zoveel anderen was een relatie met de tweelingstraal niet mogelijk. De Goddelijke verbinding, de liefde blijven altijd aanwezig, maar ook het “open gat”, iets dat niet af is en zo nu en dan pijn doet.

Liefde door al je lichtlichamen tot in je mens zijn

We weten het allemaal wel hoe het zit, maar als iemand mijn pijn werkelijk begrijpt en in haar omarming van Liefde neemt, dan is dat toch even heel prettig, helend en verrijkend. Ik gun jullie allemaal een vriendschap zoals ik die met Annelies mag hebben, zeker als ook jouw parel nog zo geslepen moet worden door pijn en afwijzing. Met weinig vrienden kun je dan echt delen wat er dan met je gebeurt. Vrienden zeggen: laat dat contact toch gaan of het gaat wel weer over. Of je hoort ze denken: ze weet niet beter, ze is verliefd en verlangt … Gelukkig ken ik ook beantwoordde zielenrelaties waar het zonder moeite is gegaan.

Des te meer in het dagelijks harte-leven, je ziel en Essentie het hebben overgenomen, des te dieper komt liefde en pijn binnen. Immers het gaat zoveel verder dan je persoon, dan de mens, het trilt in al je lichtlichamen, in je kundalinikanaal, in al je dimensies tot je Goddelijke Vonk. Dat is nogal wat. Wat kunnen mensen erover zeggen die dit “bereik” niet in hun dagelijks leven kennen. Hoe zullen ze het verschil kennen tussen verliefdheid welke zich op persoonlijk niveau afspeelt en dat wat er gebeurt als de liefde vanuit herkenning met je tweelingstraal is ontwaakt door al je lichtlichamen heen totdat het in de mens reikt.

Als liefde Liefde wordtHoe moeten ze weten hoe het is als mijn tweelingstraal in mijn nabijheid loopt en zonder dat ik als mens er iets aan kan veranderen alle deurtjes van mijn bewustzijn, zielenhart en lichaam als vanzelf open gaan en stromen? Hoe het is als er geen resonantie terugkomt?

Zelfs als ik dat niet wil, stroomt alles toch. Over mijn ziel en daarboven, daar heb ik niets over te zeggen. Welk een Liefde, welk een pijn! Dat laatste gun ik niemand. Het eerste iedereen. Twee jaar had ik nodig om mijn parel te slijpen. Twee intense jaren van het louteren en leren kennen van alle uithoeken en lagen van liefde, eenzaamheid en pijn. En tenslotte werd liefde Liefde, ik Ik. Onvoorwaardelijk. Liefde is niet meer gekoppeld aan één mens, dat kan nooit meer. Tijden heb ik gekend en heb ze nog, van het niet meer zien van mijn tweelingstraal.

Pijn door alle lagen heen

In het eerste jaar was dat pijnlijk en eenzaam. Dacht ik er bijna dagelijks aan. Onderzocht ik mijn behoefte aan fysieke en emotionele nabijheid en koestering. Nooit eerder had ik daaraan zo’n behoefte gehad , maar nu dus blijkbaar wel. Ik merkte op dat de nabijheid van harten en ook dat van bewustzijn, zo ik dat kende van de “goede” dagen met mijn straal, geen pijnlijk gemis opleverde nu we elkaar nauwelijks meer zagen. Wel vond ik het heel jammer dat het afgelopen leek te zijn met de meest wonderlijke en prachtige ontmoetingen op dit gebied met hem,maar er was ook een volledig aanvaarden van wat was of niet was. Ik merkte op dat mijn hart en bewustzijn/geest geen verlangen kenden naar opvulling door mijn tweelingstraal. Maar dat het anders lag op het gebied van emotionele en fysieke aanraking.

Ik oefende ermee. Alleen met mezelf, maar ook tijdens de dagen en momenten dat we het afgelopen jaar nog wel samen voor even alleen waren. Ik voelde dan het uitreiken van heel mijn wezen naar hem, maar vulde tegelijkertijd mezelf op met liefde op het gebied van seksualiteit en innerlijk kind. Ik stond elk gevoel van verlangen toe en doorleefde het helemaal. Vulde het zelf op met Zelf. Waar kon ik het beter leren en ervaren dan bij hem waar het zich voor deed? Waar was het gemis en de pijn het grootst dan daar waar ik het niet kreeg van hem?

Zijn persoonlijk zelf wilde dan wel geen relatie met mij, maar zijn hogere ziel zond me steeds terug naar mijn eigen Liefde en gaf me constant de mooiste mogelijkheden. Als een koorddanser balanceerde ik op de grens van het dragelijke van pijn en afwijzing, van identificatie met de mens en de pijn, maar ik doorstond het door bewustzijn. Het was bewustzijn dat me mezelf liet opvullen, naar mezelf liet kijken, me liefhad, me louterde en heelde. Identificaties met mijn behoeften lieten hier los.

In de eerste tijd nadat we uit elkaar gingen waren er toch steeds weer de goede momenten, de juiste vanzelfsprekendheid in het nog eens bij elkaar zijn, de echte warmte, de woorden vanuit de diepte van geest en ziel, al waren ze veel minder dan de afstand die er zeker ook tussen ons was en is. Het intense één zijn, al was het niet fysiek maar in hart en geest. Eenheid. echt, puur, prachtig. Een enkel woord, een enkele nabijheid, een moment van hart tot hart maakte dan weer dat ik alles vergat wat ik allang wist; hij kiest niet voor mij. Hij voelt niet wat ik voel. Hij is (nog?) niet open op dit gebied.

Door dat ene goede moment, ontstond er opnieuw hoop, verlangen, alles waarvan ik dacht dat heb ik toch nu wel eens gehad en begrepen ontstond opnieuw. Laag voor laag, lichtlichaam voor lichtlichaam moest ik doorwerken, op elk niveau van de ziel en mens kwam ik het tegen.

Voor je eigen Essentie kiezenIk leerde me beschermen, afsluiten, niet thuis geven. Ik sloot mijn gedachten over hem af en ook mijn gevoel. Ik begreep dat ik mezelf wilde beschermen tegen pijn. Het voelde als een steun en trouw aan mezelf, iets wat ik nog moest leren in het leven. Maar ik miste na een tijdje het Stromen, het stromen van liefde, van gevoel, van hart. Dan maar pijn zei mijn systeem, maar ik wil weer voelen, zelfs in zijn stralen-nabijheid waar alles zo open ligt, kwetsbaar en intens is. Waar mijn lichtlichamen vanzelf in overgave gaan.

Ondertussen ga ik door met van mezelf te houden, mijn grenzen aan te geven, zijn en mijn persoonlijk zelf niet te verwarren met zijn en mijn Essentie, bewustzijn en geestelijk hart. Ik zie steeds beter, naast de ongelofelijke schoonheid van zijn hoger Wezen, ook zijn persoon met mooi en minder mooi. Weet dat ik daar nu geen relatie mee zou willen of kunnen hebben. Net als hij dat weet.

Ik kies voor mijn eigen Essentie. Mijn geluk is niet langer afhankelijk van de tweelingstraalrelatie. Ik wil en kan niets meer verloochenen van de andere mij. Ik weet dat we bij elkaar horen, samen zijn gekomen met een doel. Maar het geeft niet als het niet lukt. Ik ben er achter gekomen dat al is mijn rust en vrede er nu, pijn nooit weggaat, maar dat het pareltjes van menszijn zijn die louteren, die tot nog meer heelheid en liefde leiden. Ik aanvaard dat mijn systeem toch steeds opnieuw open zal gaan, omdat de ziel dat als van nature doet. Ik besef dat er niets is dat mij kan beschermen tegen het leven zelf. “Ik zal nooit vrij zijn van pijn, ik kan slechts vrij zijn in de pijn. Alleen daar worden mijn tranen kleine lichtpareltjes”, zo zei een andere goede vriendin met dezelfde ervaringen in haar mail zo mooi.

Zelf ervaar ik nu bijna dagelijks hoe juist Vreugde, Dankbaarheid en Liefde deel zijn van pijn en hoeveel sterker dat eerste is geworden.

Ik hoop dat het beschrijven van mijn eigen ervaringen anderen weer kunnen helpen die ook in een dergelijke situatie zitten. Zielenrelaties trekken zoveel hogere liefde en eenheid door hun systeem naar de aarde en doen daarmee zoveel goeds voor mens en maatschappij dat ik graag daaraan mijn steentje bij wil dragen. Het is daarom ook dat ik mijn boek geschreven heb over Goddelijke relaties, intimiteit en seksualiteit en de tweelingstraal relaties.

Ik wens alle tweelingzielen, vlammen en stralen veel liefs en succes toe,

Joke ElZiam Nootebos

 

 

Gerelateerd:

 

 

Bron: Nieuwetijdskind

 

{fcomment id=2602}

Website en/of domeinnaam united-lightworkers.be te koop. Meer info

enfrdees