Het einde der tijden is van start gegaan, het leven op aarde zal spoedig eindigen. De aarde krijgt rust en het leven zal zich verplaatsen naar elders in het universum. Of we het einde der tijden beleven als ramp of als zege ligt aan ons, aan de wijze waarop wij in het leven staan.

 

Het leven bestaat uit grote en kleine cycli, allen met een begin en een eind. Zoals ooit het leven op aarde is ontstaan, zo zal spoedig het leven op aarde eindigen. Maar weet, het einde is geen einde maar een nieuw begin. Leven kan niet ophouden of vergaan, leven zal altijd worden voortgezet in een andere vorm. Dood bestaat niet, vormverandering wel. Als water kookt verdampt het, als waterdamp afkoelt keren de druppels terug. Als ons fysieke lichaam sterft, maakt ons bewustzijn zich los van het aardse bestaan en keert terug naar de andere werkelijkheid, de geestelijke werkelijkheid achter de sluiers. En als de tijd rijp is keert ons bewustzijn weer terug in een stoffelijk lichaam.

Het einde der tijden is door tal van volken en religies voorspelt. Denk aan de voorspellingen van de Hopi indianen en de maya’s en aan de profetieën in de Islam, Jodendom, Hindoeïsme en Christendom. De beschrijvingen over de wijze waarop verschillen, de kern van de boodschappen komt overeen; het oude leven zal ophouden te bestaan. De voorspellingen zijn veelal afkomstig van profeten of zieners; mensen die een blik in de toekomst gegund is. De beschrijvingen verschillen vanwege het feit dat het zien en interpreteren van de visioenen sterk wordt beïnvloed door de beleving van de zieners en van de mensen die de voorspellingen later hebben doorgegeven.

De toekomst is alleen in grote lijnen te voorspellen; het leven op aarde zal eindigen, zoals het leven op aarde wel vaker is geëindigd en zoals het leven op de ons omringende planeten al geëindigd is. Naar de wijze waarop kunnen we slechts gissen. De krachten van het universum en Moeder Aarde zullen zich roeren; alles wat haar niet langer dient zal verdwijnen. Of de mensheid als geheel ook een actieve bijdrage zal leveren aan het einde hangt af van haar keuzes. We scheppen of vernietigen het leven op aarde met de keuzes die we maken. Hoe het de individuele mens zal vergaan is ook niet te voorspellen; ook dat hangt af van zijn keuzes. Met andere woorden, we kunnen het einde niet tegenhouden, dat lag in den beginne al vast, de wijze waarop hangt af van onze keuzes.

In ons leven kunnen we het licht of het duister dienen. We kunnen keuzes maken die liefde en harmonie voortbrengen, we kunnen keuzes maken die haat, agressie en conflicten opleveren. We kunnen besluiten ons licht op te steken door ons te verdiepen in de mysteriën van het leven, we kunnen ook besluiten de onwetendheid te koesteren en de deur voor de grootsheid van het leven dicht te houden. Kiezen we voor het licht, dan zal het einde der tijden een avontuur zijn. Kiezen we voor het duister, dan zal het einde der tijden een kwelling zijn; vol onbegrip zullen de teleurstellingen zich aaneenrijgen. Dus, het einde is onafwendbaar, de wijze waarop we het beleven is beïnvloedbaar.

De wijze waarop wij in het leven staan bepaalt of de komende jaren een kwelling of zege zijn. Van kinds af aan hebben wij geleerd het onbekende te wantrouwen en in termen van goed en kwaad te denken. Wat niet in ons straatje past wordt genegeerd of afgeserveerd, wat wel in ons straatje past wordt op handen gedragen. Het einde der tijden is niet te bewijzen, doorkruist vele toekomstplannen en ondermijnt een leven dat met hard werken is opgebouwd. Bovendien is de hemel onvindbaar voor onze fysieke ogen en staat reïncarnatie ver van ons af. Kortom, een openbaring over de eindtijd zal voor velen moeilijk te verkroppen zijn. Maar is de oorzaak van dit ongenoegen gelegen in de openbaring zelf of in de wijze waarop wij in het leven staan? We kunnen het einde niet voorkomen, we kunnen onszelf wel een hoop leed besparen door de deur te openen voor een grotere visie op het leven. Een visie waarin weer plaats is voor het geestelijke aspect van het leven.

Aan de cyclus van het duister komt een einde. De afgelopen duizenden jaren hebben we geleerd om op eigen menselijke benen te staan. De herinnering aan het geestelijke leven in het licht was verdwenen. Hierdoor konden we alle uithoeken van het materiële leven beproeven. En nu gaat het licht weer aan en keert de herinnering terug aan de andere werkelijkheid, de geestelijke werkelijkheid. Nu mogen we ons weer herinneren dat het leven na de fysieke dood voortgezet wordt in de lichtsferen en dat God niet losstaat van het aardse leven maar huist in het hart van elk levend wezen. Het naderende einde kan met vertrouwen tegemoet gezien worden, als we de God in onszelf tot leven wekken.

Een geestelijke visie op het leven is niet voldoende, we zullen de geest ook in praktijk moeten brengen. Hoe keert het goddelijke terug in ons doen en laten, hoe kunnen we de aardse werkelijkheid versmelten met de geestelijke werkelijkheid? Door ons af te vragen waarom het geestelijk leven is verdwenen, krijgen we zicht op de beantwoording van deze vraag. Speelden onwetendheid, teleurstelling en verleiding niet een grote rol? Mensen die God probeerden te vangen met hun verstand, gaven hun zoektocht op. Mensen die God gelijkstelden aan lief zijn haakten teleurgesteld af. Mensen die de materiële verleidingen niet konden weerstaan, verloren zichzelf in aardse zaken. Door God in onszelf te voelen, door open te staan voor de ware betekenis van liefde en door de aardse verleidingen te ontstijgen, brengen we het licht terug in onze keuzes en handelingen. Het einde is nabij, het vervolg hangt af of we wel of niet onze verantwoordelijkheid nemen.

De wijze waarop wij met gebeurtenissen in ons leven omgaan, bepaalt of we wel of niet gelukkig zijn. Voelen we ons leven lang slachtoffer, blijven we ons leven lang boos, verstoppen we ons een leven lang vanwege angst, dan geven we ons geluksgevoel weg. Door pijnlijke momenten te accepteren als onderdeel van het leven overwinnen we ons slachtoffergevoel. Door de daders hun daden te vergeven overwinnen we onze boosheid. Door de uitdagingen in ons leven aan te gaan overwinnen we onze angst. Met andere woorden, door de verantwoordelijkheid voor ons leven te nemen en door onze emoties te helen, hervinden we ons geluksgevoel. Dit principe geldt ook voor de eindtijd. Verdrinken we in zelfmedelijden, ontploffen we door boosheid of verstoppen we ons uit angst, dan worden de komende jaren een kwelling. Accepteren we de dood als onderdeel van het leven, zien we de dood als overgang naar een nieuw leven, dan kunnen we de komende gebeurtenissen met vertrouwen tegemoet zien.

Hierin kunnen we nog een stap verdergaan. Wat zien we, als we vanaf een afstand naar het leven op aarde kijken? De schatten van Moeder Aarde worden leeggeroofd ten gunste van (een klein deel) van de mensheid. Mensen die er andere meningen op nahouden, worden veroordeeld en bestreden. Mensen zijn steeds vaster komen te zitten in een web vol geld, bezittingen, uiterlijk, status, etc. Met andere woorden, de mens is het contact met zijn ware liefdevolle aard kwijtgeraakt, waardoor hij de aarde, anderen en zichzelf de das omdoet. Vanuit deze optiek is het einde der tijden een zege. Aan het lijden van Moeder Aarde en de mensheid komt een einde. Vanuit deze optiek kunnen we het einde der tijden beschouwen als een verlossing, een verlossing van een leven in duisternis. En als het stof is neergedwarreld kunnen we met een schone lei onze eindeloze levensreis voortzetten.

De eindtijd hoeft dus niet als een groot zwaard boven ons hoofd te hangen. Bewustwording en heling zijn de middelen waarmee we onbegrip en angst kunnen wegnemen. Schep ruimte in je hoofd voor de onbekende kanten van het leven en schep ruimte in je buik door emoties te helen. Dan betreden we de middenweg, de weg van het hart, de weg van liefde die naar het licht leidt. We kunnen onszelf alleen verlichten of verlossen (negatieve gedachten en emoties oplossen) als we bereid zijn onszelf een spiegel voor te houden, als we bereid zijn kritisch te kijken naar de inhoud van ons hoofd en buik. Het gaat niet om de boodschap, daaraan kunnen we niets veranderen, het gaat om onze reactie, die kunnen we wel beïnvloeden. Zoals gezegd, kunnen we het einde niet tegenhouden, we kunnen er wel een louterende ervaring van maken.

De crux is loslaten of vasthouden. Houden we vast aan oude beperkte opvattingen over het leven, of laten we ze los? Houden we vast aan onze angst, boosheid en zelfmedelijden, of laten we ze los? Houden we vast aan onze verworven status en bezittingen of laten we ze los? Alleen door het oude los te laten kan het nieuwe zich in ons leven openbaren. Laat zaken los die je niet meer dienen, duik in de golven van het leven en dein mee. Vechten of tegenstribbelen heeft geen zin, meestromen wel. We stromen mee als we inzien dat alles wat gebeurt een doel dient. Gebeurtenissen zijn geen pesterij maar uitdagingen om te groeien in wijsheid, kracht en liefde. Loop er niet voor weg, maar ga de uitdagingen aan waarvoor het leven je stelt. Het einde der tijden is niet tegen te houden, wel kunnen we er een spannende ervaring van maken.

Maar dan? Wat gebeurt er als het leven op aarde eindigt, waar gaan we naartoe? Het vervolg van ons leven wordt bepaald door de trilling van onze energie. Hoe meer liefde we in ons leven toelaten, hoe hoger onze energietrilling. Hoe hoger onze energietrilling hoe hoger de dimensie waarin we straks terechtkomen. Het leven in het universum is opgedeeld in lagen of dimensies; hoe hoger de dimensie hoe groter het bewustzijn en eenheidsgevoel, hoe lager de dimensie, hoe kleiner het bewustzijn en eenheidsgevoel. Dus mensen die levenswijs zijn (bereid zijn te leren van het leven) en samen kunnen leven vanuit een oprechte en gelijkwaardige houding (eenheid), ontwaken straks in een liefdevolle en harmonieuze wereld. Mensen die alleen aan zichzelf denken en het leven slechts benutten voor het realiseren van eigen doelen, ontwaken straks in een wereld vol tegenstellingen en strijd. Niet als straf, maar om ze nog meer lessen te geven in dualiteit. De dag des oordeels kunnen we niet ontlopen, maar het oordeel kunnen we wel beïnvloeden door ons beste beentje voor te zetten.

Op de dag des oordeels wordt de balans opgemaakt. Op die dag zal geen mens op de troon van God zitten en voor anderen de toekomst bepalen. Op die dag zal niemand gered worden door een ander. De ziel van ieder mens bepaalt zelf de dag des oordeels en het oordeel voor haar belichaming op aarde. En elke keuze is goed. Of de ziel kiest ervoor haar belichaming in levende lijve over te brengen naar de nieuwe aarde, een nieuwe planeet in de 7e dimensie waar nieuwe, meer geestelijke lessen wachten. Of de ziel besluit de levensadem van haar belichaming stop te zetten, waardoor ze komt te overlijden. Deze zielen zullen op een bepaald moment besluiten weer te keren in een stoffelijk lichaam. Dat kan zijn in het licht van de nieuwe aarde, dat kan ook zijn in de duisternis van een andere planeet in een lage dimensie. Een overgang kunnen we niet voorkomen, onze toekomst hebben we wel in eigen hand.

Hoe zullen de laatste jaren op deze aarde eruit zien? Het oude en vertrouwde leven zal in sneltreinvaart verdwijnen. Oude zekerheden lossen op waardoor we teruggeworpen worden op onszelf. Hierdoor krijgen we de kans om te putten uit onze eigen bron van wijsheid, kracht en liefde. In tijden van grote veranderingen kunnen we een enorme sprong maken in onze ontwikkeling. Mensen die hebben geïnvesteerd in hun ego en bezittingen zien hun zelfgecreëerde voetstuk afbrokkelen, mensen die in zichzelf hebben geïnvesteerd krijgen volop de kans hun verworvenheden in de praktijk te brengen. Maar weet, in deze tijd heeft niemand een garantie, niemand weet wanneer en hoe hij het einde der tijden zal beleven. Dat is in de hand van God (macroniveau) en in de hand van de ziel (microniveau).

Het einde der tijden is vastgelegd in het goddelijk plan voor de aarde. Hieraan valt niet te tornen. Of de mens eronder bezwijkt hangt af van de keuze van zijn ziel. De ziel bepaalt of en wanneer haar aardse vorm komt te overlijden. Waar hangt haar keuze vanaf? Zoals gezegd, heeft ieder mens op aarde keuzevrijheid. De mens kiest zelf hoe te reageren op gebeurtenissen in zijn leven. De ziel kan slechts bijsturen en afwachten. Bijsturen doet de ziel door situaties te creëren waarvoor de mens zich gesteld ziet. Door middel van gevoelsimpulsen kan zij haar stoffelijke vorm verleiden tot een keuze voor het licht. Maar de keuzevrijheid is en blijft bij de mens zelf. Staat hij niet open voor een geestelijke visie op het leven en is hij niet van plan zijn emoties te helen, dan is de kans groot dat de impulsen verloren gaan in de waan van alledag. Door regelmatig rust in te bouwen en met de aandacht naar binnen te gaan, wordt de kans vergroot dat de mens de zielsimpulsen opvangt en in de stof tot uitdrukking brengt.

Ondanks het feit dat de toekomst van ieder mens bepaald wordt door de eigen individuele ziel, staan we er niet alleen voor. Op aarde en in de sferen wordt het hele proces intensief begeleid. Ieder mens op aarde wordt bijgestaan door liefdevolle wezens van licht. Naast de eigen ziel, zijn dit vaak leden van de zielenfamilie die niet op aarde zijn geïncarneerd. Mensen die komen te overlijden worden liefdevol opgevangen en verzorgd in de sferen tot het moment waarop ze alles hebben verwerkt en hun zielenleven in de sferen kunnen oppakken. Nabestaanden op aarde worden begeleid in de verwerking van hun verdriet, niet alleen door lotgenoten en ervaringsdeskundigen, maar ook door hun gidsen in de sferen. Weet dat de sluiers tussen de aardse en geestelijke wereld flinterdun zijn en dat hun liefdevolle aanwezigheid op elk moment van de dag gevoeld kan worden…

Ook op grote schaal (macroniveau) wordt het hele proces van het einde der tijden dag en nacht begeleid vanuit de sferen. Niets wordt aan het toeval overgelaten, alles wordt strak geregisseerd, overeenkomstig het goddelijk plan voor de aarde. De hoogste wezens van licht zien erop toe dat die dingen gebeuren die moeten en mogen gebeuren. Tal van verzachtende energieën worden verankerd op aarde, waaronder de vrouwelijke energie en christusenergie. Niemand wordt aan zijn lot overgelaten, niemand hoeft zich buitengesloten te voelen. Iedereen wordt op alle mogelijke manieren bijgestaan. We hoeven ons er alleen maar voor open te stellen.

Door alle veranderingen komt aan ons leven op de automatische piloot een einde. We zullen de mouwen moeten opstropen, want ongekende uitdagingen wachten ons. Op redding wachten heeft geen zin, je zal zelf aan de slag moeten. Je lot in handen leggen van een ander heeft ook geen zin, je zal zelf verantwoordelijkheid moeten nemen. Door de veranderingen in ons leven kunnen we ongekende talenten in onszelf blootleggen en boven onszelf uitstijgen. De eindtijd is een uitgelezen mogelijkheid om het contact met de ziel te herstellen. Alleen jouw ziel heeft de wijsheid, kracht en liefde in huis om de uitdaging aller tijden tot een goed einde te brengen.

Amen.

In licht en in liefde,

Ismaël Sananda

 

Bron: New Earth Creation

 

 

 

Website en/of domeinnaam united-lightworkers.be te koop. Meer info

enfrdees