Er is de afgelopen weken de nodige consternatie geweest over het mogelijk neerstorten van een UFO in de Canadese provincie Manitoba. Dit is niet de eerste keer dat er in dit gebied iets voorvalt want de meest beroemde Canadese buitenaardse ontmoeting was ook hier. Echt bewijs en betrouwbare getuigen van dit meeste recente voorval zijn er nog niet, maar dat het Canadese leger vreemd reageerde is een feit en dat er talloze mensen zijn geweest die lichten hebben gezien in zowel Amerikaanse als Canadese staten is ook een feit.  Misschien duikt het Canadese leger niet zonder reden bovenop deze zaak want het was in ditzelfde gebied dat de meest geruchtmakende Canadese UFO melding ooit werd gedaan in 1967. We hebben dus te maken met een gebied met een UFO historie.

 

lf

Het voorval speelde zich af op 20 mei 1967. Die dag was rond de middag amateur geoloog Stephen Michalak bezig met het verzamelen van rotsmonsters bij Falcon Lake, toen hij ineens rode sigaarvormige UFO’s richting aarde zag afdalen. Naarmate ze dichterbij de aarde kwamen werd de vorm meer ovaal en leek meer op de klassieke retro schotel zoals wij die kennen.

Eén van de twee bleef even boven de grond hangen en schoot vervolgens met grote snelheid omhoog en verdween in de wolken. De andere landde daadwerkelijk op de grond. Volgens Michalak hoorde hij een geluid als van een motor. Naarmate deze “motor” langzaam stopte veranderde de UFO van kleur, van rood naar goudkleurig.

Michalak probeerde snel een soort tekening te maken van waar hij naar keek en hij schatte de UFO ongeveer 4 meter hoog en 12 meter lang.



Omdat Michalak bezig was geweest met het weghakken van stukken rots, droeg hij een lassersbril. Dit had nu het grote voordeel dat dit zijn ogen beschermde tegen een fel paars licht dat door één van de openingen van de UFO naar buiten scheen. De UFO maakte een soort sissend en brommend geluid en er kwam een zwavelachtige geur vanaf.

Minutenlang bleef Michalak waar hij was en ging door met het tekenen van het object. Na ongeveer een half uur ging er een deur open in de zijkant waardoor een verlicht interieur zichtbaar werd. Michalak besloot om dichterbij te komen en toen hij ongeveer een 20 meter van het object verwijderd was, hoorde hij twee stemmen boven de andere geluiden die hij hoorde.

Omdat hij dacht hier te maken te hebben met een geheim experimenteel Amerikaans ruimteschip, begon hij te roepen in het Engels. Er kwam geen antwoord. Toen probeerde hij Russisch, Duits, Italiaans, Frans, Oekraïens en toen weer Engels. Nog steeds kwam er geen antwoord.

Uiteindelijk raapte hij al zijn moed bijelkaar en liep richting de deur die open was. Hij stak zijn hoofd naar binnen en zag wat een batterij aan lichten leek, gemonteerd op een paneel en lichtstralen in horizontale en verticale patronen. Er was ook een groep lichten die in een willekeurige volgorde flikkerden, “net zoals bij een computer”.

Omdat hij niemand zag, ging hij weer naar buiten en wachtte. Plotseling gleden er drie panelen over elkaar heen waardoor de opening compleet verdween. Michalak inspecteerde de buitenkant van het object en constateerde dat het leek op hoog gepolijst glas zonder onderbrekingen of randen in het oppervlak. Hij raakte het aan en het smolt zijn handschoen.

Zonder enige waarschuwing bewoog het object en hij stond direct voor iets dat leek op een soort uitlaatsysteem. Het was ongeveer 25 centimeter hoog en 15 centimeter wijd en bestond uit een gelijkmatig patroon van ronde gaten.

Door deze gaten kwam een stoot heet gas tegen zijn borstkas waardoor zijn hemd en zijn shirt in brand vlogen. Hij scheurde de brandende kleren van zijn lijf en gooide ze tegen de grond. Ondertussen zag hij uit zijn ooghoeken dat de UFO vertrok op dezelfde manier als de eerste dat gedaan had.

Nadat het object was vertrokken, merkte Michalak een sterke geur op van verbrand elektrisch isolatiemateriaal, tezamen met de zwavellucht die hij al eerder had opgemerkt. Zelfs mos op de grond stond in brand en hij stampte dit met zijn voeten uit.

De plek waar de UFO had gestaan was alsof die was schoongeveegd. Maar in een cirkel van ongeveer 5 meter breed lag een verzameling van dennennaalden, vuil en andere bladeren. Terwijl hij rondkeek, voelde hij een serieuze hoofdpijn opzetten. Hij werd ook misselijk en brak uit in koud zweet. Zijn misselijkheid werd erger en al spoedig moest hij overgeven. Hij besloot om terug te gaan naar zijn motel en onderweg moest hij nog diverse malen stoppen om over te geven.

Nadat hij onderweg hulp had gevraagd aan een passerende politieagent en deze dit weigerde, kwam hij rond een uur of 4 aan bij het hotel en vroeg waar de dichtstbijzijnde dokter was. Die bleek niet bepaald om de hoek en was minstens 70 kilometer verderop en dus besloot hij om terug te keren naar Winnipeg.

De eerstvolgende bus naar Winnipeg kwam pas kwart voor negen ’s avonds en dus ging hij naar zijn kamer en belde zijn vrouw. Hij vertelde haar zich niet druk te maken, maar dat hij een ongeluk had gehad en om hun zoon te sturen om hem op te halen bij de bushalte.

Deze stond hem inderdaad ’s avonds laat op te wachten en nam hem onmiddellijk mee naar het ziekenhuis waar men hem behandelde en waar tevens de vreemde plekken op zijn lichaam werden waargenomen.




De symptomen die Michalak vertoonden kwamen overeen met behoorlijke stralingsziekte, veroorzaakt door radioactiviteit. De specialisten vertelden hem dat wanneer hij veel langer blootgesteld zou zijn geweest aan deze stralingsbron, hij het niet overleefd zou hebben.

Het soort getuige zoals we dat hadden in 1967 met Stephen Michalak ontbreekt op dit moment nog in het huidige Canadese verhaal. Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat deze er wel degelijk zijn, maar door het leger verborgen worden gehouden.

Het gebied waar dit allemaal speelt is echter geen onbekende voor wat betreft buitenaardse objecten, dus wat dat betreft....

 

Bron : Niburu

 

 

Website en/of domeinnaam united-lightworkers.be te koop. Meer info

enfrdees